Pracownicy i współpracownicy

Dyrektor

Joanna Kulwicka-Kamińska – profesor nauk humanistycznych w dyscyplinie językoznawstwo, dyrektor Centrum Badań Kitabistycznych i kierownik Podyplomowych studiów w zakresie logopedii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Prowadzi prace badawcze z zakresu językoznawstwa diachronicznego i kontrastywnego (historia języka polskiego, w tym staro- i średniopolski system fleksyjny oraz słowiańsko-orientalne relacje językowe, m.in. zapożyczenia do polszczyzny z języków arabskiego, tureckiego i perskiego, teolingwistyka, kitabistyka) i translatoryki (przekład na język polski terminologii religijnej islamu i chrześcijaństwa).

Autorka ośmiu monografii, w tym Dialogue of Scriptures. The Tatar Tefsir in the Context of Biblical and Qur’anic Interpretations (Berlin, 2018), Leksyka północnokresowa w tefsirze Tatarów Wielkiego Księstwa Litewskiego. Zapożyczenia niesłowiańskie (Toruń, 2024), Kliniczne aspekty zaburzeń rozwoju mowy powstałych w okresie prenatalnym. Zagadnienia teoretyczne i praktyczne (we współautorstwie, Poznań, 2024), krytycznej edycji tefsiru Tatarów Wielkiego Księstwa Litewskiego (Toruń, 2022) oraz tzw. rękopisu z Czombrowa, czyli przekładu Koranu autorstwa wileńskich filomatów ks. Dionizego Chlewińskiego i Ignacego Domeyki (Toruń, 2019). Jej książki były nagradzane przez krajowe i międzynarodowe gremia naukowe oraz recenzowane w czasopismach naukowych, m.in. „Język Polski”, „Slavia Orientalis”, „Journal of Muslim Minority Affairs” i „Acta Slavica Iaponica”.

Redagowała lub współredagowała ponad 30 publikacji książkowych i opublikowała około 200 prac naukowych i popularnonaukowych. Jej artykuły ukazywały się w licznych wydawnictwach i czasopismach naukowych w Europie (Austria, Białoruś, Czechy, Francja, Holandia, Litwa, Niemcy, Rosja, Serbia, Słowacja, Ukraina, Węgry), Azji (Iran, Japonia) oraz w Stanach Zjednoczonych.

Od początku jej aktywności jako pracownika naukowo-dydaktycznego brała udział w konferencjach naukowych. Łącznie było to ponad 100 spotkań, w których uczestniczyła z referatami i z których część zorganizowała. W dużej mierze są one rezultatem około 30-letniej współpracy z Uniwersytetem Wileńskim, ponadto są związane z realizacją międzynarodowych projektów naukowych, a także z badaniami nad diachronią i synchronią języków słowiańskich oraz logopedią.

Prowadzi działalność recenzencką i ekspercką. Recenzowała artykuły dla polskich i zagranicznych czasopism naukowych, m.in. „International Journal of Lexicography”, „Slavia”, „Slavistica Vilnensis”, „Asiatische Studien”, „Forum for Linguistic Studies”, „Roczników Humanistycznych”, „Prac Filologicznych”, „Poznańskich Studiów Polonistycznych. Serii Językoznawczej”, „Studia Religiologica”, „Polonica”. Przygotowała co najmniej 50 recenzji artykułów naukowych oraz blisko 20 recenzji książek i monografii, a także recenzje całych numerów czasopism i rozdziałów w pracach zbiorowych. Posiada certyfikat recenzenta Oxford University Press.

Była recenzentką czterech rozpraw doktorskich i dwóch postępowań habilitacyjnych. Jako ekspertka oceniała również projekty grantowe Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki, Narodowego Centrum Nauki oraz Polish Institute of Advanced Studies.

Od 2022 roku jest członkinią komisji rekrutacyjnej Interdyscyplinarnej Szkoły Doktorskiej Academia Copernicana, a wcześniej komisji egzaminacyjnej w Szkole Doktorskiej Nauk Humanistycznych, Teologicznych i Artystycznych: Academia Artium Humaniorum. Regularnie uczestniczy w pracach komisji językoznawczych ds. przewodów doktorskich.

Sprawuje opiekę promotorską nad doktorantkami prowadzącymi badania z zakresu kitabistyki i historii języka polskiego. Prowadzi także specjalistyczne warsztaty dla doktorantów z uczelni krajowych i zagranicznych oraz sprawuje opiekę naukową nad młodymi badaczami odbywającymi staże w Centrum Badań Kitabistycznych UMK.

W latach 2013–2016 była koordynatorką i wykonawczynią międzynarodowego projektu Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki Tefsir – projekt filologiczno-historycznego opracowania oraz krytycznego wydania tzw. tefsiru Tatarów Wielkiego Księstwa Litewskiego z 2. połowy XVI w. (pierwszego przekładu Koranu na język polski) (nr 12H 12 0041 81), realizowanego przez badaczy z Polski, Litwy i Białorusi. W latach 2017–2022 kierowała drugą częścią tego projektu (nr 11H 16 0319 84), obejmującą zespół badaczy z Polski, Litwy, Białorusi, Ukrainy i Turcji. Trzytomowe wydanie zabytku polskiej kultury stało się częścią zbiorów polskich i zagranicznych bibliotek i muzeów (m.in. Wiednia, Londynu, Wilna, Neapolu czy Ankary).

W latach 2015–2019, wspólnie z Czesławem Łapiczem, kierowała międzynarodowym zespołem przygotowującym krytyczne wydanie rękopisu z Czombrowa. Była także wykonawczynią projektów ERC Synergy The European Qur’an. Islamic Scripture in European Culture and Religion 1150–1850 (EuQu) oraz NPRH Transfer kulturowy jako transdyscyplinarny element nauki o stosunkach międzykulturowych na przykładzie wpływów kultury arabskiej w dziedzictwie kulturowym Polski (nr 2 BH 15 0156 83). Obecnie kieruje dwoma międzynarodowymi projektami: polsko-litewskim, poświęconym filologicznemu przekładowi tatarskiego tefsiru na język angielski, oraz The Aljamiado Phenomenon in Early Modern Europe, realizowanym we współpracy z badaczami z Francji i Hiszpanii.

Prowadzi działalność popularyzatorską dotyczącą języka polskiego, kultury Tatarów polskich oraz piśmiennictwa kitabistycznego. Wygłaszała prelekcje i prowadziła zajęcia popularyzujące tę tematykę, m.in. w ramach Toruńskiego Festiwalu Nauki i Sztuki [https://www.youtube.com/watch?v=aKl89kNXUh8] oraz Nocy Naukowców UMK. Jest autorką i współautorką publikacji popularnonaukowych, zamieszczanych m.in. w „Przeglądzie Tatarskim”, „Polityce”, „Więzi” czy „wSieci Historii”.

Uczestniczyła także w audycjach radiowych i telewizyjnych, udzielała wywiadów dla prasy i portali internetowych oraz współtworzyła wystawy poświęcone dziedzictwu Tatarów i kulturze Wielkiego Księstwa Litewskiego.

Jest członkinią Towarzystwa Miłośników Języka Polskiego, Polskiego Towarzystwa Językoznawczego, Towarzystwa Naukowego w Toruniu, Renaissance Society of America oraz Slavic Linguistic Society. Jest też w Komisji Historii Języka i Komisji Etnolingwistyki przy Komitecie Językoznawstwa PAN oraz należy do Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów. Przewodniczy Komisji Badań Kitabistycznych działającej w ramach Międzynarodowego Komitetu Slawistów.

Zasiada w radach naukowych i redakcyjnych czasopism oraz serii wydawniczych, m.in. „Rocznika Tatarów Polskich”, „Studiów Orientalnych”, „Islamic Studies Journal”, „Motif Academy Journal of Folklore”, „Poznańskich Studiów Polonistycznych. Seria Językoznawcza”, „Meluzyna” oraz serii „Religijność alternatywna i nowa duchowość”. Wchodzi w skład rady naukowej Centrum Badań nad Kontaktami Językowymi.

W 2021 r. została odznaczona Orderem Świętego Stanisława III stopnia, przyznanym z inicjatywy Narodowego Centrum Kultury Tatarów Rzeczypospolitej Polskiej za wkład naukowy w ochronę pamięci historycznej.

W 2023 r. za krytyczną edycję tefsiru Tatarów Wielkiego Księstwa Litewskiego otrzymała Nagrodę „Studiów Źródłoznawczych” im. Stefana K. Kuczyńskiego, przyznawaną przez Instytut Historii PAN. Publikacja ta została także wyróżniona przez Komitet Słowianoznawstwa PAN oraz nominowana do Nagrody im. Kazimierza Nitscha, a także zgłoszona przez instytucje kultury, w tym Muzeum Etnograficzne im. Marii Znamierowskiej-Prüfferowej i Fundację ZW do Nagrody im. Aleksandra Gieysztora.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 23 stycznia 2026 r. została odznaczona Złotym Medalem za Długoletnią Służbę.

Afiliacja i profil

PRACOWNICY

dr hab. Czesław Łapicz, em. prof. UMK

Instytut Językoznawstwa/Katedra Języków Słowiańskich

Czesław Łapicz – emerytowany profesor UMK. Jego zainteresowania naukowe dotyczą głównie języków i gwar słowiańskich (zwłaszcza polskich i białoruskich) oraz ich wzajemnych relacji systemowych i historycznych. Opublikował wiele rozpraw i artykułów z zakresu komparatystyki słowiańskiej. Od ponad 30 lat prowadzi badania nad piśmiennictwem Tatarów Wielkiego Księstwa Litewskiego, swoistym słowiańskim aljamiado, interesował się także teo- oraz socjolingwistyką. Przez dwie kadencje pełnił funkcję prorektora Uniwersytetu Mikołaja Kopernika ds. Kształcenia, a także funkcje dziekana i prodziekana Wydziału Humanistycznego oraz Wydziału Filologicznego. Przez wiele lat kierował Zakładem Komparatystyki Słowiańskiej w Instytucie Filologii Słowiańskiej UMK. Wykształcił ponad 200 magistrów i licencjatów w zakresie filologii polskiej i słowiańskiej, a także wypromował 12 doktorów w specjalności językoznawstwo.

dr hab. Anna Cychnerska, prof. UMK

Instytut Językoznawstwa/Katedra Bałkanistyki

Anna Cychnerska – prof. UMK, dr hab. nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa, kierownik Katedry Bałkanistyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Absolwentka filologii rosyjskiej, chorwackiej i albańskiej oraz Podyplomowego Studium Nauczania Języka Polskiego jako Obcego na UMK w Toruniu. Lektor języka polskiego na Uniwersytecie w Belgradzie w latach 2006-2008. Prowadzi badania z zakresu fonotaktyki języków słowiańskich (ze szczególnym uwzględnieniem macedońszczyzny). Inne zainteresowania naukowe: słowotwórstwo języków słowiańskich, zjawisko interferencji w procesie przyswajania języka polskiego jako obcego u użytkowników z natywnym językiem słowiańskim, język zabytków aljamjado z terenów byłej Jugosławii. Autorka i współautorka prac naukowych z zakresu slawistyki, współautorka podręczników do nauki języka serbskiego. Należy do Komisji Fonetyki i Fonologii przy Międzynarodowym Komitecie Slawistów.
Afiliacja i profil

WSPÓŁPRACOWNICY

Dr Ahmet Burak

(ur. 1983) uzyskał stopień doktora na Wydziale Politologii i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Studia magisterskie odbywał w Bałtyckim Uniwersytecie Federalnym im. I. Kanta w Kaliningradzie na Wydziale Ekonomii i Zarządzania (2010-2012). Prowadzi badania nad historią druku w Turcji, pismem arabskim i jego reformą, tj. przejściem na alfabet łaciński. Specjalizuje się w kulturze i religii Bliskiego Wschodu (język rodzimy – turecki). Zainteresowania naukowe: polityka zagraniczna Turcji oraz Bliskiego Wschodu, polityka zagraniczna Rosji, regionu Kaukazu, Unii Europejskiej, polityka zagraniczna Polski, Bałkanów, regionów Bałtyku, Europy Wschodniej i Kaliningradu.
Publikacje (pdf 234 KB)

Prof. dr hab. Marek M. Dziekan

(ur. 1965), założyciel i kierownik Katedry Bliskiego Wschodu i Północnej Afryki Uniwersytetu Łódzkiego, pracownik Katedry Arabistyki i Islamistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Jest autorem ponad 400 prac naukowych i popularnonaukowych, a także przekładów z języków: arabskiego, rosyjskiego, niemieckiego i angielskiego. Wydał kilkanaście książek, w tym m.in. Arabia magica. Wiedza tajemna u Arabów przed islamem (1993), Irak. Religia i polityka (2005), Cywilizacja islamu w Azji i Afryce (2007), Dzieje kultury arabskiej (2008), Złote stolice Arabów. Szkice o współczesnej myśli arabskiej (2011), Dwa studia o poezji staroarabskiej (2012), Aḥmad Ibn Ḫālid an-Nāṣirī, XIX-wieczne Maroko w Kitāb al-istiqṣā (przekład, wstęp, opracowanie, 2018); Arabska wiosna i świat arabski u progu XXI wieku (z K. Zdulskim i R. Banią, 2020). W swoich badaniach zajmuje się głównie historią cywilizacji arabsko-muzułmańskiej oraz problematyką islamu klasycznego i współczesnego, a także myślą polityczną w islamie. Istotnym zagadnieniem jest w jego badaniach islam w Europie, w tym pozycja Tatarów polsko-litewskich, którym poświęcił ponad 30 publikacji. Członek Komitetu Nauk Orientalistycznych PAN, Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, Polskiego Towarzystwa Orientalistycznego (prezes), Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych oraz Union Europeenne des Arabisants et Islamisants; redaktor naczelny „Rocznika Orientalistycznego/Yearbook of Oriental Studies”.
Afiliacja
Publikacje (pdf 522 KB)

Prof. dr hab. Henryk Jankowski

(ur. 1951), z wykształcenia hungarysta i turkolog, absolwent – a w latach 1990-1993 – pracownik Uniwersytetu im. Loránda Eötvösa w Budapeszcie. W 1986 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa ogólnego i uralo-ałtajskiego, nadany przez Wydział Filologiczny Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, w 1994 – stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa orientalnego, nadany przez Wydział Neofilologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, a w 2007 – tytuł profesora, nadany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Obecnie jest profesorem w Zakładzie Turkologii Instytutu Orientalistyki Wydziału Neofilologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Jest autorem blisko 200 publikacji naukowych, w tym publikowanych w najbardziej prestiżowych wydawnictwach europejskich, takich Otto Harrassowitz, De Gruyter Mouton, Brill oraz czasopismach orientalistycznych, takich jak Central Asiatic Journal, Acta Orientalia Hungarica, Turkic Languages, Turcica, Archivum Ottomanicum. W kręgu jego zainteresowań naukowych znajdują się przede wszystkim turkologia i językoznawstwo, ale także uralistyka. Jest członkiem kilku komitetów redakcyjnych czasopism i serii naukowych, m.in. serii “Languages of Asia” i czasopisma “Journal of Eurasian Linguistics”, obu wydawanych przez wydawnictwo Brill. Jest wydawcą serii sieciowej Turkic Studies. Członek Komitetu Nauk Orientalistycznych PAN (od 1999 r., w latach 2011– 2015 zastępca przewodniczącego, ostatnio wybrany w kadencji 2020–2013) oraz Polskiego Towarzystwa Orientalistycznego (w 2003-2006 zastępca przewodniczącego).
Afiliacja
Publikacje (pdf 376 KB)

Dr Artur Konopacki

(ur. 1975 w Sokółce), doktorat w zakresie nauk humanistycznych uzyskał w 2007 r. w Instytucie Historii Uniwersytetu w Białymstoku; zatrudniony na Wydziale Historii i Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu w Białymstoku. Jego zainteresowania badawcze obejmują szeroko pojętą historię, ze szczególnym uwzględnieniem dziejów społeczności tatarskiej Wielkiego Księstwa Litewskiego. Zajmuje się również zjawiskiem wielokulturowości i wieloreligijności, która kształtowała się na przestrzeni wieków w Rzeczypospolitej. Prowadzi własne prace badawcze związane przede wszystkim z osadnictwem tatarskim, dziejami islamu i polityką wobec różnowierców w okresie do XIX wieku, czego efektem są liczne publikacje naukowe i popularno-naukowe oraz monografia pt. Życie religijne Tatarów na ziemiach Wielkiego Księstwa Litewskiego w XVI-XIX wieku (2010). Jest członkiem licznych organizacji, m.in.:  białostockiego oddziału Polskiego Towarzystwa Historycznego, Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów (Sekretarz Generalny), podlaskiego oddziału Związku Tatarów RP (prezes).
Afiliacja i publikacje

Prof. dr hab. Alla Kozhinova

(ur. 1963) zatrudniona jako profesor w Pracowni Etymologii i Geolingwistyki Instytutu Języka Polskiego PAN od 2023 r. Poprzednio pracowała na stanowisku profesora w Katedrze Językoznawstwa Teoretycznego i Słowiańskiego Wydziału Filologicznego Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego. Należy do Komisji Etnolingwistycznej Międzynarodowego Komitetu Slawistów. Jest autorką ponad 250 prac naukowych. Wypromowała 13 doktorów. Do jej zainteresowań naukowych należą: historia języków słowiańskich, języki mniejszości narodowych zamieszkałych na terenach słowiańskich, etnolingwistyka, translatoryka.
Publikacje (docx 15,1 KB) 

Doc. dr Galina Miškinienė

rusycysta, slawista, turkolog, absolwentka Uniwersytetu Wileńskiego. Tytuł doktora uzyskała w 1998 roku na podstawie wydanej w tymże roku rozprawy pt. Seniausieji Lietuvos totorių rankraščiai (Grafika. Transliteracija. Vertimas. Tekstų struktūra ir turinys) (Najstarsze manuskrypty Tatarów litewskich (Grafia. Transliteracja. Struktura tekstu i treść)). Obecnie jest zatrudniona w Instytucie Języka Litewskiego w Wilnie. Prowadziła liczne badania naukowe poza granicami Litwy, m.in. w Polsce, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Turcji. W 2004 roku została wybrana na przewodniczącą wileńskiego okręgu Wspólnoty Tatarskiej. W ramach projektu „Presentation of Lithuanian Tartar culture heritage”, którego jest kierownikiem, współorganizowała wystawy, seminaria, międzynarodowe konferencje etc. Od 2011 roku jest członkiem UNESCO Memory of the World Programme. Jest konsultantem naukowym w litewskich i zagranicznych czasopismach: „Türkiyat Araştırmaları”, „Güncel Sanat”. Opublikowała kilkadziesiąt prac naukowych, popularnonaukowych, krytycznych edycji tekstów, a także tłumaczeń z języka tureckiego na litewski – m.in. powieści Orhana Pamuka Kara kitap (2005, lit. Juodoji knyga) i Ayşe Kulin Sevdalinka (2006). Poza rozprawą habilitacyjną wydała dwie monografie: Turkų-lenkų kalbų žodynėlis iš Lietuvos totorių rankraščio (1840) (2008), Ivano Luckevičiaus kitabas – Lietuvos totorių kultūros paminklas (2009). Jej zainteresowania naukowo-badawcze dotyczą: kultury i spuścizny rękopiśmiennej Tatarów litewskich, literatury i kultury tureckiej, oraz więzi kulturalnych między Litwą i Turcją.
Afiliacja

Publikacje:

• lki.lt/be-kategorijos/dr-galina-miskiniene
• lki.academia.edu/GalinaMiskiniene
• Najnowsze publikacje i projekty (pdf 326 KB)

Dr Iwona Radziszewska

slawista, tytuł doktora nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa uzyskała na podstawie rozprawy doktorskiej: Chamaiły jako typ piśmiennictwa religijnego muzułmanów Wielkiego Księstwa Litewskiego (na podstawie słowiańskiej warstwy językowej) (2010), napisanej pod kierunkiem prof. dr hab. Czesława Łapicza. Jej zainteresowania naukowo-badawcze obejmują: piśmiennictwo religijne Tatarów Wielkiego Księstwa Litewskiego, pogranicza kulturowo-językowe, a także problematykę mniejszości etnicznych, język religijny, kulturę i religię islamu. Autorka artykułów naukowych ściśle związanych z kitabistyką, np.: Maciej Musa Konopacki (ur. 1926) – nasz Tatar (2016), O literaturze tatarskiej w aspekcie międzynarodowym (2016), Chamaiły – tatarskie silvae rerum (2017), Opowieść o bystrym młodzieńcu i królewskiej córce z kitabu Safarewicza (2018).
Publikacje (pdf 664 KB)

Prof. dr hab. Sergejus Temčinas

slawista, zatrudniony w Instytucie Języka Litewskiego w Wilnie. Autor ponad 170 prac z zakresu bałto-słowiańskiego słowotwórstwa historycznego i etymologii, języka staro-cerkiewno-słowiańskiego i tekstologii starosłowiańskiej, najdawniejszej historii kultury Słowian prawosławnych, rękopiśmiennej cyrylickiej tradycji Wielkiego Księstwa Litewskiego oraz kontaktów kulturowych Żydow i Słowian w średniowieczu. Autor publikacji z rękopiśmiennej tradycji Tatarów Wielkiego Księstwa Litewskiego.
Afiliacja
Publikacje

Prof. dr hab. Halil İbrahim Usta 

(ur. 1963) jest profesorem na Uniwersytecie w Ankarze (Ankara University, Faculty of Language, History and Geographie, Turkish Language and Literature). Specjalizuje się w językoznawstwie, a w szczególności w leksykografii (język rodzimy – turecki). Publikacje kitabistyczne 2015-2020: artykuł: Ağız Tasniflerinde Kullanılan (Fonolojik) Ölçütler Üzerine, Turkish Studies,  t. 10/8, 2015, s. 221-230 i prezentacja: К проблеме установления источника (или источников) рукописей тафсира татар ВКЛ, Międzynarodowa konferencja pt. Dziedzictwo kulturowe Tatarów Wielkiego Księstwa Litewskiego. 50-lecie kitabistyki, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, 12-13 kwietnia 2018.
Afiliacja i publikacje

Doc. dr Irina Synkova

absolwentka Uniwersytetu w Sankt-Petersburgu na Wydziale Historycznym ze specjalizacją w zakresie mediewistyki (1993). W 1998 r. ukończyła aspiranturę na Wydziale Filozoficznym Państwowego Uniwersytetu w Sankt-Petersburgu w Katedrze Etyki i Estetyki, w 2003 r. obroniła rozprawę doktorską na temat Estetyka humanistów niemieckich. Pracowała w Petersburskim Instytucie Kina i Telewizji i w Mińskim Państwowym Uniwersytecie Lingwistycznym, gdzie wykładała kulturologię i religioznawstwo. W latach 2003-2008 współpracowała z Działem Ksiąg Rzadkich oraz Rękopisów Centralnej Biblioteki Naukowej imienia Jakuba Kołasa NAN Białorusi. Obecnie pracuje w Białoruskim Uniwersytecie Państwowym (Wydział Językoznawstwa i Krainoznawstwa Wschodu). Zajmuje się badaniem historii kultury oraz myśli religijno-filozoficznej Wschodu. Osobny zakres jej naukowych badań stanowi kulturologiczna kitabistyka. Uczestniczy w międzynarodowych konferencjach naukowych. Opublikowała ponad 60 prac.
Publikacje (pdf 149 KB)

Doc. dr Mihail Tarelko

absolwent Wydziału Wschodniego Uniwersytetu w Sankt-Petersburgu (w Leningradzie; Katedra Filologii Arabskiej, Zakład Semitologii, 1991). W roku 2004 obronił rozprawę doktorską na temat: Struktura tekstu w języku polskim zapisanego alfabetem arabskim (Na podstawie religijno-polemicznych utworów rękopisu R97 z Centralnej Naukowej Biblioteki Narodowej Akademii Nauk Białorusi) i na tej podstawie otrzymał stopień kandydata nauk filologicznych (doktora). Podjął pracę w Państwowym Uniwersytecie Białoruskim, gdzie uzyskał stanowisko docenta. Obecnie pracuje jako starszy naukowy pracownik w Centrum Badań Białoruskiej Kultury, Języka i Literatury Narodowej Akademii Nauk Białorusi. Prowadzi badania nad rękopiśmienną spuścizną Tatarów byłego Wielkiego Księstwa Litewskiego. Jest autorem kilkudziesięciu prac naukowych oraz katalogów tatarskich manuskryptów.
Afiliacja
Publikacje (pdf 283 KB)

Doc. dr Mykhaylo Yakubovych

(ur. 1986) jest dyrektorem Centrum Studiów Islamistycznych w Narodowym Uniwersytecie “Akademia Ostrogska” na  Ukrainie. Uzyskał doktorat w dziedzinie religioznawstwa na podstawie rozprawy “Interpretation of the History of Religions in Sunni Traditionalism: The Classical and Post-Classical Periods”. (Interpretacja historii religii w sunnickim tradycjonalizmie: okres klasyczny i post-klasyczny). Jego badania naukowe koncentrują się wokół przekładów Koranu na języki słowiańskie. Jest tłumaczem Koranu na język ukraiński. Biegle włada kilkoma językami, w tym arabskim. Specjalizuje się w islamie sunnickim.
Afiliacja
Publikacje

DOKTORANCI I STUDENCI

Maria Woźniak

Magister, absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Obecnie doktorantka w Szkole Doktorskiej Nauk Humanistycznych, Teologicznych i Artystycznych UMK w dyscyplinie językoznawstwo. W projekcie badawczym realizowanym podczas kształcenia w szkole doktorskiej bada XVII-wieczny traktat polemiczno-antyislamistyczny w ujęciu językoznawczym i tekstologicznym. Brała udział w konferencjach krajowych i międzynarodowych, zarówno jako prelegentka, jak i sekretarz. Jest autorką i współautorką publikacji naukowych.

BYLI WSPÓŁPRACOWNICY

Prof. dr hab. Genadij Cychun 

(ur. 1936-2024), główny pracownik naukowy Centrum Badań Kultury, Języka i Literatury Narodowej Akademii Nauk Białorusi. Studiował slawistykę na uniwersytecie w Leningradzie (Sankt-Petersburgu). W latach 1961-1963 odbył staż naukowy w Sofii. Doktorat obronił w 1965 r. Jako stypendysta UNESCO odbył staż naukowy w Polsce w latach 1976-1977. Habilitował się w 1982 r., a w 1994 r. uzyskał tytuł naukowy profesora. Był kierownikiem wydziału slawistyki i teorii języka w Instytucie Językoznawstwa Akademii Nauk Białorusi (1990- 2005), a także visiting profesorem na Uniwersytecie w Białymstoku (1994-2005 – katedra filologii białoruskiej). Autor wielu prac z zakresu slawistyki, białorutenistyki i kitabistyki. Doktor honoris causa uniwersytetu w Sofii. Członek Macedońskiej Akademii Nauk i Sztuki. Członek (w latach 2008-2013 wiceprzewodniczący) Międzynarodowego Komitetu Slawistów.
Afiliacja i publikacje